مراد على شمس
26
با علامه در الميزان ( فارسى )
ضمنا علّامه رحمه اللّه در ذيل آيهء « وَ كانَ عَرْشُهُ عَلَى الْماءِ » چنين مىفرمايد : تعبير قرار داشتن عرش خدا روى آب كنايه از آن است كه ملك خدا در آن روز بر اين آب كه مادّهء حيات است قرار گرفته بود . « 1 » س 2 - حقيقت آب باران چيست ؟ و چگونه پيدا مىشود و علّت فرود آمدن و بارش آن چيست ؟ ج - [ در ذيل آيهء « وَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّماءِ مِنْ ماءٍ . . . » « 2 » كه اشاره به آب باران دارد بايد گفت : ] حقيقت آب باران عبارتست از عناصر مختلفى كه در آب دريا و غيره هست و در اثر تابش خورشيد بخار گشته ، و به خاطر حرارتى كه به خود گرفته به آسمان مىرود ( چون هرچيز گرمى سبكتر از سردش مىباشد [ گفتار مترجم ] ) . تا جايى كه به لايهاى از هواى سرد برسد ، در آنجا مبدّل به آب گشته ، ذرّات آب به يكديگر متصل و به صورت قطره در مىآيد ، اگر قبل از متصل شدن كه به صورت پودر است يخ نزند و بعد به هم متصل شود ، به صورت برف سرازير مىگردد و اگر بعد از اتصال پودر و قطره شدن يخ بزند ، به صورت تگرگ پائين مىآيد و پائين آمدن باران و برف و تگرگ به خاطر اين است كه وزنش از وزن هوا سنگينتر است . پس آبى كه از آسمان مىآيد ، خود يكى از حوادث وجودى و جارى بر طبق نظام متقن عالم است ، نظامى كه متقنتر از آن تصور ندارد و يك تناقض و يك مورد استثناء در آن نيست و اين آب منشاء پيدايش نبات و تكوّن هرنوع حيوان است . « 3 »
--> ( 1 ) . الميزان ( 40 جلدى ) ؛ ج 19 ، ص 243 . ( 2 ) . سورهء بقره ، آيهء 164 . ( 3 ) . الميزان ؛ ج 1 ، ص 608 .